Το μυθιστόρημα A kiss γεννήθηκε πολύ πριν γραφτεί η πρώτη του σελίδα. Γεννήθηκε μέσα στο μουσείο Belvedere της Βιέννης, μπροστά στον πίνακα Το φιλί του Gustav Klimt. Λίγες ημέρες αργότερα, άκουσα το τραγούδι της Χαρούλας Αλεξίου «Ένα φιλί». Εκεί, χωρίς να το καταλάβω, ο πίνακας και το τραγούδι άρχισαν να συνομιλούν μέσα μου και έγιναν η πρώτη σπίθα αυτού του βιβλίου.
Η ιστορία ξεκινά γύρω στο 1860, από το Μαλακάσι. Δύο νέοι άνθρωποι ερωτεύονται σε μια εποχή που δεν επέτρεπε πάντα στους ανθρώπους να επιλέγουν τη ζωή που ήθελαν. Αναγκάζονται να φύγουν κυνηγημένοι και, ύστερα από μια δύσκολη διαδρομή, βρίσκουν το πρώτο ασφαλές τους καταφύγιο στην Αμέρου, τη σημερινή Μηλιά Μετσόβου. Αργότερα η φυγή τους συνεχίζεται, περνά από τα Γρεβενά και τη Θεσσαλονίκη και καταλήγει στη Θάσο, όπου προσπαθούν να χτίσουν μια νέα ζωή, πιστεύοντας πως άφησαν πίσω τους τα μυστικά τους.
Ένα φιλί μπορεί να κρατήσει μόνο μια στιγμή, αλλά η αγάπη που κρύβει μέσα του μπορεί να μείνει ζωντανή για μια ολόκληρη ζωή.
Όμως τα οικογενειακά μυστικά δεν χάνονται ποτέ πραγματικά. Κάποια στιγμή επιστρέφουν και ζητούν τις δικές τους απαντήσεις. Έτσι, μια νέα γενιά ξεκινά να αναζητήσει τις ρίζες της, ενώνοντας κομμάτι-κομμάτι μια ιστορία που έμεινε για δεκαετίες κρυμμένη.
Για να γράψω αυτό το βιβλίο, αφιέρωσα πολύ χρόνο στην έρευνα. Διάβασα για όλους τους τόπους όπου εκτυλίσσεται η ιστορία, για την ιστορία τους, τα ήθη και τα έθιμά τους, αλλά κυρίως για τους ανθρώπους τους. Πιστεύω πως η μυθοπλασία αποκτά αξία όταν σέβεται την αλήθεια του τόπου που τη φιλοξενεί.
Δεν επιστρέφω ποτέ στο παρελθόν για να το νοσταλγήσω. Επιστρέφω γιατί πιστεύω πως υπάρχουν άνθρωποι, πράξεις και αξίες που δεν πρέπει να μείνουν φυλακισμένες σε μια άλλη εποχή. Αξίζουν να φτάσουν μέχρι το σήμερα και, αν είναι δυνατόν, να συνεχίσουν το ταξίδι τους και στο μέλλον.
Πολλοί με ρωτούν τι θα ήθελα να μείνει από αυτό το βιβλίο. Η απάντησή μου είναι απλή. Αν το A kiss καταφέρει να αφήσει πίσω του κάτι περισσότερο από μια ιστορία, εύχομαι να είναι αυτό: Να μη φοβόμαστε να αγαπάμε. Να μη φοβόμαστε να το δείχνουμε. Να μη φοβόμαστε να το λέμε. Γιατί ένα φιλί μπορεί να κρατήσει μόνο μια στιγμή, αλλά η αγάπη που κρύβει μέσα του μπορεί να μείνει ζωντανή για μια ολόκληρη ζωή.